29 Ocak 2010 Cuma

Kar Tanesi


Uzun zamandır gözüm havada idi. Kar yağsa, neden hala kar yağmadı? Nihayet yağdı, şimdi mutluyum.

Toprak arındı, hava arındı, su arındı tüm negatifliklerden. Peki ya ben?

Beyazı çok seviyorum, insana arınmayı hatırlatıyor. Sanırım karı da bu sebepten çok seviyorum. Sabah camdan baktığımda gördüğüm manzara beni mutlu etmeye yetiyor.

Bu aralar fazlasıyla yorgun hissediyorum kendimi, evde olmak, uzun uzun filmler izlemek,dışarıdaki koşuşturmadan kendimi soyutlamak istiyorum. Yalnızlığı sevmiyorum ama bazen bunun bana ne kadar iyi geldiğini farkediyorum. Sanırım yine öyle bir döneme giriyorum.

Şimdi ofisin bahçesine çıkacağım, karda yürüyeceğim, derin bir nefes alacağım. Mevlana'nın dediği gibi "aldığın her nefeste kaderini değiştirebilirsin" ben de bunu deneyeceğim. Ve şu anda bunları yazarken kafamda, arka planda çalan parçada da "bir kar tanesi ol kon dilimin ucuna" diyor Teoman. O zaman ben gittim...

0 yorum:

Yorum Gönder

şekerlerim ne demiş:)