16 Nisan 2010 Cuma

Özlemek


Yanında kim olursa olsun, içine baktığında  gördüğün yalnızlık korkutmaz mı her insanı?

Herşey tamdır aslında ama içeride bir eksik vardır, işte o eksik kemirmez mi ruhları?

Mutluyken mutsuz, mutsuzken mutlu olmak için sebepler yaratmaz mıyız?

Düz saçın varsa kıvırcığa, uzun boyluysan kısaya kısaysan uzuna yani hep olmayana özlem yok mudur içimizde?

Kaybedene kadar elindekinin önemi yoktur, o senindir. Ne zaman gider işte o zaman yokluğu önem kazanır, özlem başlar. O özlem büyüdükçe de acı vermez mi kalplere?

Eğer bunlar herkes için varsa doğru yerdeyim yok değilse kesin ben de sorun var.

Sormayın bu aralar derdim sadece kendimle, çok belli oluyor mu?:))

3 yorum:

gami'den izler dedi ki...

Kendi içinde tatminsiz ruhlarız diyebilirim.
Aslında kendi içimizde o kadar tam ve bütünüzdir ki
bunu unuturuz sadece.. Hep bir tarafımızı eksik zannederiz onun için.

GÜL dedi ki...

ağlıycam ama şimdi ya yapılırmı bu....bukadar özlem duyarken sevdiğine....

Chilek dedi ki...

Gami, Evet aslında ruhumuz tam ve bütün, biz onu parçalara böymeyi seçiyoruz herzaman...

Gül, :((

Yorum Gönder

şekerlerim ne demiş:)