30 Ocak 2012 Pazartesi

sadece kendime...

Bir şarkı duyarsın, bir yere gidersin. Şimdi bulunduğundan o kadar uzaktır ki! Yaklaşamazsın!
O şarkıyla bir koku gelir burunun ucuna ürperirsin.
O ana gitmek orada asılı kalmak, kıpırdamamak istersin, öylece kalakalmak.
Gördüğüm rüyanın arkasından kulağıma çalınan o eski ama eskimemiş melodi, şimdi yine biliyorum ki hiçbir şey sebepsiz değil..
Aklın işlemez kalbinden akar, hızlı derin içten.
ve ben bu kadar derinliğine yaşamak zorunda mıyım?
Dışarıyla bu kadar asenkron oluşum bundandır hep. İstemem kimse insin o kadar derinlere bir daha!
Gerçekte bir yer vardı elbet nefes aldığın, var olduğun. Kafamın içinde yaşattığım her şey benimle var aslında. Tıpkı sen de olduğu gibi.
Biliyorum, diliyorum ve sandığın kişi olamadığım için senden binlerce kere özür diliyorum...