19 Nisan 2012 Perşembe

halet-i ruhiye...


İnsanın içi dışına yansır derler ne doğru!
Bazen bir maske takar dolaşırsın her şey yolunda her şey güzel der gibi. Ya bazen kırgınlık yorgunluk yok mudur? içerilerde bir yerlerde...

İnsanın zihniyle kalbi bir hareket edebilse aradaki bağ kopuk olmasa mesela! Dönüp içeri baktığında gördüğün şeyle kafandan geçirdiğin aynı olsa! Daha yaşanılası olmaz mı her şey?

Daha dengeli olmam gereken merkezimden kaymamam gereken günler var gelecekte.
Oysa tam tersine bu ara içimde öyle çok ses var ki! Ha bir de dışmda. Hal böyle olunca yorucu oluyor. Sesler yükseliyor farkında olmadan, birbirine tahammülü olmayan bir hal alıyor istemeden.
Ses yoruyor, ses boğuyor...

Şimdi biraz susma zamanı. Dışarıyı kısıp içeriyi duyma, dinleme zamanı! İçimizle dışımızı eşitleme zamanı. O halde biz biraz susalım bakalım, sesin yerini sakinlik ve dinginlik alana kadar...

4 yorum:

Selin Ergeçer dedi ki...

O dış ses sussa zaten çoğu şey yoluna girecek ama susan dış ses var mıdır ki???

lila dedi ki...

Keşke bu söylediklerin yapılabilir olsa. İç ses ,dış ses aynı şeyi söylese hem fikir olsalar da bizi yormasalar. Keşke...

Prensesin Masalı dedi ki...

cok güzel bir yazi olmus blogunda cok güzel cok tatli tesadüfen buldum :)
Sevgiler

http://prensesin-masali.blogspot.de/

Chilek dedi ki...

Selin; of off demek istiyorum:)

lila; gerçekten çok yorucu;)

Prensesin masalı; hoşgeldin o halde:)))

Yorum Gönder

şekerlerim ne demiş:)