6 Ağustos 2012 Pazartesi

belkide vicdan {rahatlatma} benimkisi...

İnsan acıyla büyüyor ya hani bazı acılar çok fazla...

Dün arkadaşlarımızla geçirilen keyifli zamalar sonrası eve geldiğimde öğrendim.
8 şehit vermiştik...
Bir an halimden utandım, neşeyle geçmiş günümden huzursuz oldum. Yalnış olduğunu bile bile böyle hissettim.

Uzun zaman direndim. 3 hafta önce izledim "Nefes" filmini ilk kez, tüm direnişlerime rağmen, dayanamadım. O günden beri ülkeme bakış açım değişti, hiçbir şeyin kolay olmadığını biliyordum ama o andan sonra sanki daha bir görünür oldu her şey! Karakol baskınını duyduğumda filmin etkisiyle kafamda sahneler canlandı. Gözlerimi kapadım uzaklaşmaya çalıştım. Ben uzaklaştım bir süre sonra, peki ya sonrası?

Söyledim ya bazı acılar çok fazla. Bugün güne, haftaya gülümseyerek başladım elbette ve elbette hayat devam ediyor. Biz hayata devam ederken 8 aile, 8 ocak, 8 anne, 8 baba, 8 kardeş, 8 eş- sevgili için durdu hayat! Belki bir daha asla eskisi gibi akmayacak şekilde. Yürek dayanmıyor. O annelerin kanıyla canıyla beslediği yavrularına son sarılışlarına bakamıyorum. Kaçıyorum haberleri açmıyorum. Sözüm ona acıyı üzerime çekmiyorum. Ya sonra?

1 şehit verdiğimizde de aynı acıyı hissediyorum ama günlük yaşam içerisinde belki de gözden kaçırıyorum duymuyorum bile, söylemesi kolay ama aslında ne ayıp!!! Sayı yükselince yine görünür kılınıyor her şey, gözümüzün taa içerisine batıyor da yazmam ondan. Yoksa ha 1 ha 8 ne farkı var? Acı her yerde acı? Neremiz kesilirse kesilsin akan kan kırmızı! Belki de yazmam vicdan hafifletmesi, belki de günlük yaşamın getirisine çok kapılıp yaşamın bütününü kaçırmanın verdiği yük.

Bazı acılar çok fazla. İnsanı dağlıyor, tam da kalbinin üzerinden hem de..
Dilerim haftaya daha kötüsü damga vurmaz...


7 yorum:

Yeşim dedi ki...

Biz de bu acıdan payımıza düşeni yaşıyoruz :( Allah yardımcıları olsun demekten başka bir şey gelmiyor elimizden. Dileğine yürekten katılıyorum tatlım...

Selin Ergeçer dedi ki...

Çok haklısın canım sanki sayı artınca "haber" daha önemli oluyor ama aslında değil. Acı aynı acı. Ne diyebilir ki insan, bütün bunlar bir yerde bir zaman sonra duracak mı? Gönül bunu istiyor.Bütün bu acılar ağlayan annelerin gözyaşları son bulsun istiyor. İstiyor da elden hiç mi birşey gelmiyor,anlamıyorum:(

bahar006 dedi ki...

1 asker şehit olursa haberlerin ortasında, 8 asker şehit olursa manşetten veriliyor. Her seferinde hükümet eylemleri kınıyor hatta her seferinde değil, bir kere kınadı, artık copy-paste yapıyor. Çok can sıkıcı, bir o kadar üzücü. Beceriksiz ve kukla bir yönetim ve acı çeken halk. Çok tanıdık hikayeler değil mi?

mismet dedi ki...

offf ya ben çok üzülüyorum küçük küçük çocuklar daha ana kuzuları ya şehit oluyolar ve ben bunun hiçbirşey uğruna olduğunu sanmıyorum.allah önce analarına babalarına ve diğer yakınlarına sabır versin.Hep derimki askerlik tamamiyle bir meslek olmalı 19-20 yaşındaki çocukları alıp 3 ay eğitiyolar sonra dağlara pislik yuvalarının oraya yolluyolar 3 aylık eğitimle napacaklarsa sonra işte sonuç çok ama çok vahim.Allah bütün şehitlerden razı olsun ve huzur içinde yatsınlar.

minikkus dedi ki...

çok üzücü ama gerçekten de dedigin gibi görünüyo. yani rakam arttıkca sanki insanların dikkatini çekiyo. hatta haberlerde bile durum böyle. 1 şehit haberi olunca "son dakika" diye araya sıkıştırıp veriyolar haberi, sonra yayın akışına musluktan su içen kedi haberiyle devam ediyolar. o derece duyarsızlaşmışız. ama nezamanki karakol baskını yapılır, 8-10 şehit veririz. o zaman lütfedip herkesin dikkatini çekmek icin (daha dogrusu yayın akışını doldurcak iyi bi malzeme cıktıgı icin) bi 3-4 dakika kadar şehit haberi verirler...
ateş sadece düştüğü yeri yakıyo, bu çok acı. ama malesef biz bile böyle yaşıyoruz bebişim:( yani bikaç gün üzülüyoruz, aklımıza geldikce icimiz yanıyo, ama sonra geçiyo. unutuyoruz. sadece ateşim düştüğü yer yanmaya devam ediyo..

Migeee dedi ki...

Doğru söylüyorsun Bazı acılar çok fazla Ana olduğumdan biri ölüm haberleri daha bir yüreğimi dağlıyor, darlanıyorum, ağlıyorum, kıyamıyorum Kınalı kuzular hikayesi aklıma geliyor, içim burkuluyor Nefes filmi maalesef gerçek oluyor hem de kaç kere, kaç evi vuruyor o kurşunlar Allahım sabrını versin! Kurban olduğum Yarabbim o analara, babalara, kardeşlere, sevgililere, çocuklara, amcalara, dayılara, teyzelere, halalara, ninelere, dedelere, can dostlara, arkadaşlara, akrabalara, sevenlerine, tanıdıklarına sabrını versin! Dayanma, direnme gücünü versin! Şehitlerimize de ALLAH rahmet eylesin! 30 saniye! Maksimum 30 saniye şehit haberi 3 dakika bilmem ne yemeği nasıl yapılır vb. haberi! Bu kadar sıradan maalesef benim ülkemde şehit haberi! NEFES filmi maalesef çok gerçek! Gerçek olduğu için de çok acıtıyor canımı, insanın canını! Buna bir dur densin artık! İnsan yavrusu büyütülmesi en zahmetli yavru! O canlara kıyanları, maşa olanları, bunları bile bile yaşatanları Allaha havale ediyorum! Oofff :(

Chilek dedi ki...

Yeşim; amin canım:(

Selin; en kötüsü zaten hiçbir şey yapamamak, öyle bakmak:(

bahar006; çok tanıdık Bahar hem de çok:((

mismet; evet canım bende hep bunu savunurum ya, 3 aylık eğitimle süt kuzusu dağda büyüyen azılı katillere ne yapabilir ki?:((

minikkuş; Nefes filminde komutan 45 sn demişti erlerinden bir tanesi zaman tutmuştu ve 30 sn diye üzülmüştü. O can vermemim bedeli ana haberlde 30 sn yer almak sadece. Oysa Demet Akalın evlense tüm kanallar manşetten giriyor bu ülkede:(

Migee; Ahh Migem bu hayatta da öbür hayatta da yatacak yerleri olmasın inşallah. Diyecek söz bulamıyorum gerçekten:(

Yorum Gönder

şekerlerim ne demiş:)